Więcej
piątek, 2 grudnia 2011
Kadra drużyny na sezon 2011/2012
1 BR Víctor Valdés (drugi wicekapitan)
2 OB Dani Alves
3 OB Gerard Piqué
4 PO Cesc Fàbregas
5 OB Carles Puyol (kapitan)
6 PO Xavi (pierwszy wicekapitan)
7 NA David Villa
8 PO Andrés Iniesta (trzeci wicekapitan)
9 NA Alexis Sánchez
10 NA Lionel Messi
11 PO Thiago Alcântara
13 BR José Manuel Pinto
14 PO Javier Mascherano
15 PO Seydou Keita
16 PO Sergio Busquets
17 NA Pedro
19 OB Maxwell
20 PO Ibrahim Afellay
21 PO Adriano
22 OB Éric Abidal
24 OB Andreu Fontàs
-- PO Alaksandr Hleb (wyp. do VfL Wolfsburg)
-- NA Keirrison (wyp. do Cruzeiro Belo Horizonte)
-- PO Henrique (wyp. do Palmeiras)
Więcej
Gran Derbi
Historia rozgrywania Derbów Europy sięga 13 maja 1902, kiedy to w stolicy Hiszpanii Madrid FC podejmował FC Barcelona w pierwszym w historii finale Pucharu Copa del Rey. Drużyna z Katalonii pokonała Madrid FC 3:1, za sprawą większego doświadczenia oraz obecności w składzie sześciu zagranicznych piłkarzy. Natomiast założony w 1902 przeciwnik miał ich tylko trzech.
Pierwsze mecze
Do tej pory w meczach ligowych rozegrano po 76 spotkań na boiskach obu rywali. Pierwsze spotkanie w lidze miało miejsce 17 lutego 1929, w drugiej kolejce pierwszego sezonu ligowego. Wówczas Barcelona uległa na swoim ówczesnym stadionie – Camp de Les Corts 1:2 zespołowi gości. Jednak doprowadzono do wyrównania statystyk wygrywanych meczów jeszcze w owym sezonie, osiem kolejek później, wygrywając na stadionie Madrid FC – Chamartin – 1:0.
Statystyki
Na przestrzeni ponad stu lat Barça odnosiła więcej zwycięstw w tej rywalizacji, włączając w rachunki również mecze nieoficjalne. Zawodnicy ci wygrywali 98 spotkań, a przegrali 90 razy. Wynik remisowy padł w 55 meczach. Statystyka strzelonych bramek również jest korzystna dla FC Barcelona – 416 strzelonych bramek, natomiast liczba goli strzelonych dla madryckiego zespołu wynosi 399.
Jednak to Real Madryt może się poszczyć większą ilością bramek zdobytych w jednym meczu. Najbardziej dotkliwa porażka Dumy Katalonii miała miejsce w 1943, kiedy to przegrała 1:11. Natomiast FC Barcelona na wyjeździe wygrał z Blancos 5:0, w rok później. Tylko dwóm trenerom Barçy udało się dwukrotnie pokonać Królewskich na wyjeździe – Frankowi Rijkaardowi – w sezonach 2003/2004 i 2005/2006 i Pepowi Guardiola- w sezonach 2008/2009 i 2009/2010
Josepowi Guardioli jako jedynemu trenerowi w historii udało się wygrać 5 Gran Derbi z rzędu.
Podsumowanie
Rozegranych spotkań: 212
Wygranych przez FC Barcelona: 83
Wygranych przez Real Madryt FC: 86
Zakończonych remisem: 43
Goli dla FC Barcelona: 342
Goli dla Realu: 358
Najwyższe zwycięstwo FC Barcelona: 5:0 (sezon 2010/2011)
Najwyższe zwycięstwo Realu Madryt: 11:1 (sezon 1942/1943)
Osobny artykuł poświęcony El Clásico
Więcej
Sukcesy
Puchar Mistrzów zdobyty przez Barcelonę w 1992 r
1991/1992 1:0 (dogrywka) rywal: Sampdoria Genua; bramka: Ronald Koeman w 112[135] minucie z rzutu wolnego
2005/2006 2:1 rywal: Arsenal F.C.; bramki: Samuel Eto'o w 76 minucie i Juliano Belletti w 81 minucie
2008/2009 2:0 rywal: Manchester United; bramki: Samuel Eto'o w 10 minucie i Lionel Messi w 70 minucie
2010/2011 3:1 rywal: Manchester United; bramki: Pedro Rodríguez w 28 minucie, Lionel Messi w 54 minucie i David Villa w 70 minucie
Finał Ligi Mistrzów: 3
1960/1961 2:3 rywal: SL Benfica
1985/1986 0:0 (karne 0:2) rywal: Steaua Bukareszt
1993/1994 0:4 rywal: A.C. Milan
Puchar UEFA (Puchar Miast Targowych): 3
1957/1958 2:2 i 6:0 rywal: Reprezentacja Londynu
1959/1960 0:0 i 4:1 rywal: Birmingham City
1965/1966 0:1 i 4:2 rywal: Real Saragossa
Finał Pucharu UEFA: 1
1961/1962 2:6 i 1:1 rywal: Valencia CF
Puchar Zdobywców Pucharów: 4
1978/1979 4:3 rywal: Fortuna Düsseldorf
1981/1982 2:1 rywal: Standard Liege
1988/1989 2:0 rywal: Sampdoria Genua
1996/1997 1:0 rywal: Paris Saint-Germain
Finał Pucharu Zdobywców Pucharów: 2
1968/1969 2:3 rywal: Slovan Bratysława
1990/1991 1:2 rywal: Manchester United F.C.
Superpuchar Europy: 4
1993 1:1 i 2:1 rywal: Werder Brema
1998 2:0 i 1:1 rywal: Borussia Dortmund
2009 1:0 (0:0 0:0 0:0) rywal: Szachtar Donieck
2011 2:0 (1:0) rywal: FC Porto
Przegrane: 4
1979 0:1 i 1:1 rywal: Nottingham Forest
1982 1:0 i 0:3 (po dogrywce) rywal: Aston Villa
1989 1:1 i 0:1 rywal: A.C. Milan
2006 0:3 (0:2) rywal: Sevilla FC
Puchar Interkontynentalny/Klubowe Mistrzostwa Świata: 1
Przegrane: 2
1992 1:2 rywal: Sport Club Corinthians Paulista
2006 0:1 rywal: Internacional Porto Alegre
Wygrane: 1
2009 2:1 rywal: Estudiantes La Plata
Audi Cup
2011 0:2 rywal: Bayern Monachium
Puchar Łaciński: 2
1949, 1952
Mały Puchar Świata: 1
1957
Puchar Beckenbauera: 1
2007 1:0 rywal: Bayern Monachium
Krajowe[edytuj]
Mistrzostwo Hiszpanii: 21[10]
1928/1929, 1944/1945, 1947/1948, 1948/1949, 1951/1952, 1952/1953, 1958/1959, 1959/1960, 1973/1974, 1984/1985, 1990/1991, 1991/1992, 1992/1993, 1993/1994, 1997/1998, 1998/1999, 2004/2005, 2005/2006, 2008/2009, 2009/2010, 2010/2011
2 miejsce: 21
1929/1930, 1945/1946, 1953/1954, 1954/1955, 1955/1956, 1961/1962, 1963/1964, 1966/1967, 1967/1968, 1970/1971, 1972/1973, 1975/1976, 1976/1977, 1977/1978, 1981/1982, 1985/1986, 1986/1987, 1988/1989, 1996/1997, 1999/2000, 2002/2003, 2006/2007
3 miejsce: 12
1931/1932, 1942/1943, 1956/1957, 1957/1958, 1965/1966, 1968/1969, 1971/1972, 1974/1975, 1983/1984, 1989/1990, 1995/1996, 2007/2008
Puchar Hiszpanii: 25 (rekord)
1909/1910, 1911/1912, 1912/1913, 1919/1920, 1921/1922, 1924/1925, 1925/1926, 1927/1928, 1941/1942, 1950/1951, 1951/1952, 1952/1953, 1956/1957, 1958/1959, 1962/1963, 1967/1968, 1970/1971, 1977/1978, 1980/1981, 1982/1983, 1987/1988, 1989/1990, 1996/1997, 1997/1998, 2008/2009.
Superpuchar Hiszpanii: 10
od lewej mecze u siebie i na wyjeździe
1983 0:1 i 1:3 rywal: Athletic Bilbao
1991 1:1 i 0:1 rywal: Atlético Madryt
1992 3:1 i 1:2 rywal: Atlético Madryt
1994 4:5 i 0:2 rywal: Real Saragossa
1996 5:2 i 1:3 rywal: Atlético Madryt
2005 1:2 i 0:3 rywal: Real Betis
2006 3:0 i 0:1 rywal: Espanyol Barcelona
2009 3:0 i 2:1 rywal: Athletic Bilbao
2010 4:0 i 1:3 rywal: Sevilla FC
2011 3:2 i 2:2 rywal: Real Madryt
Przegrane: 7
1985, 1988, 1990, 1993, 1997, 1998, 1999
Mistrzostwo Katalonii: 21
1904/1905, 1908/1909, 1909/1910, 1910/1911, 1912/1913, 1915/1916, 1918/1919, 1919/1920, 1921/1922, 1923/1924, 1924/1925, 1925/1926, 1926/1927, 1927/1928, 1929/1930, 1930/1931, 1931/1932, 1934/1935, 1935/1936, 1937/1938.
Puchar Ligi: 2
1982/1983 2:2 i 2:1 rywal: Real Madryt
1985/1986 0:1 i 2:0 rywal: Real Betis
Puchar Katalonii: 4
1999/2000 3:0 rywal: CE Mataró
2003/2004 1:0 rywal: Espanyol Barcelona
2004/2005 2:0 rywal: Espanyol Barcelona
2006/2007 1:1 (k.5-4) rywal: Espanyol Barcelona
Puchar Joana Gampera: 35
1966, 1967, 1968, 1969, 1971, 1973, 1974, 1975, 1976, 1977, 1979, 1980, 1983, 1984, 1985, 1986, 1988, 1990, 1991, 1992, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2006, 2007, 2008, 2010, 2011.
Puchar Alfonso Macaya (Puchar Katalonii): 22
1902, 1905, 1909, 1910, 1911, 1913, 1916, 1919, 1920, 1921, 1922, 1924, 1925, 1926, 1927, 1928, 1930, 1931, 1932, 1935, 1936, 1938.
Liga Śródziemnomorska: 1
1937.
Puchar ligi Katalońskiej: 1
1937/1938.
Więcej
Stroje
W sezonie 2006/2007 po raz pierwszy w ponad 107 letniej historii klubu FC Barcelona pojawia się logo na koszulce. Od roku 2006 FC Barcelona będzie sponsorować fundację charytatywną UNICEF. Barca co roku będzie przekazywała 1.5 mln Euro na konto UNICEF.
Od sezonu 2011/12 Barcelona ma pierwszego w historii sponsora. Jest nim Qatar Foundation. Co roku będzie przekazywał 40 mln Euro na mocy 5 -letniego kontraktu. Napis Qatar Foundation będzie z przodu koszulki Barcelony, natomiast UNICEF z tyłu.
Herb
Istnieją trzy legendy związane z kształtem tarczy. Pierwsza z nich głosi, że Joan Gamper wzorował się na herbach klubów szwajcarskich. Druga wersja mówi o konkursie, jaki rozpisano wśród kibiców, a rysunek kartusza dostarczył anonimowy fan. Trzecia podaje, iż wygląd herbu opracowali pierwsi członkowie klubu wraz z założycielami, ale kształt tarczy to pomysł Gampera.
Pierwszą wersją była odznaka Barcelony z koroną i nietoperzem. Kilka lat później dodano dębowo-palmowy wieniec sławy na tle prostokątnego dwudzielnego, granatowo-żółtego pola, a następnie obwiedziono go okrągłą obwódką z rokiem założenia klubu i jego nazwą.
W 1906 wszedł w użycie pomysł Gampera – pierwszy kartusz herbowy w formie dzbana, do którego wkrótce zostały dodane skrzydełka. Widniejące na białym pasie w jego środku litery F.C.B.. Herb utrzymał się do 1920.
Następny projekt odbiegał nieco od poprzedniego. U dołu był nieco szerszy, a pola zostały oddzielone żółtymi pasami. Powiększono też piłkę znajdującą się w środku dolnego pola, a środkowy pas otrzymał żółtą barwę.
W 1936 zmieniono kształt skrzydełek, zmianie uległ także pas, na którym widoczne były inicjały – na kolor czarny. Żółte pasy dzielące zostały zlikwidowane. Pojawiła się także nowa piłka, na wzór tej, którą rozgrywano mecze w Primera División.
Gdy w Hiszpanii zakończyła się wojna domowa, logo uległo kolejnej modyfikacji, co nastąpiło pod naciskiem faszystowskiego rządu. Usunięto dwa z czterech pasów, symbolizujących flagę regionu. Zmianie uległ także kolor pasa – z czarnego na żółty, na której znajdowały się nowej, bardziej hiszpańsko brzmiącej nazwy klubu C.F.B.
W 1946, zmieniono ułożenie skrzydełek i do monogramu dodano de z napisem znajdującym się na zmienionym, białym tle. Kolor piłki zmieniono na czerwony.
Czternaście lat później znikł jednak przyimek de, zmieniono również tło pasa na żółty. Ten projekt emblematu utrzymał się do 1974.
Na siedemdziesięciopięciolecie klubu przywrócono dawne inicjały, które zostały umieszczone na białym tle. Zmieniono nieznacznie kształt skrzydełek.
W 1975 zmieniono po raz kolejny pas, na kolor żółty. Ów pas po raz pierwszy połączono z żółtym obramowaniem.
Ostatni projekt przyjęto 28 sierpnia 2002, a przedstawił go Claret Serrahim. Liczba zakończeń na skrzydełkach została zredukowana do jednego, z monogramu usunięto kropki – teraz widnieje napis FCB. Także piłka znajdująca się w dolnej części herbu zmieniła barwę na żółtą.
Futbol Club Barcelona, w skrócie Barça – hiszpański wielosekcyjny klub sportowy, istniejący od chwili założenia drużyny piłkarskiej. Założony w 1899 przez grupę Szwajcarów, Anglików i Hiszpanów, z czasem stał się katalońską instytucją o dużym znaczeniu społecznym. Jego dewiza to Més que un club (pl. Więcej niż klub). Barwy klubowe Barcelona zaczerpnęła od szwajcarskiego klubu FC Basel.
Drużyna piłkarska należy do najbardziej utytułowanych zespołów świata w tej dyscyplinie – ma na koncie dwadzieścia jeden mistrzostw Hiszpanii, dwadzieścia pięć Pucharów Króla Hiszpanii, dziesięć Superpucharów Hiszpanii, cztery Puchary Europy, cztery Puchary Zdobywców Pucharów, cztery Puchary UEFA, cztery Superpuchary Europy, raz Klubowe Mistrzostwo Świata/Puchar Interkontynentalny i wiele innych trofeów.
Klub posiada 162 979 socios – członków klubu i miliony culés na całym świecie, z których część zrzeszona jest w penyach, czyli oficjalnych fanklubach, których jest 1054. Posiada również rozbudowaną infrastrukturę – stadiony Camp Nou, Mini Estadi, miasteczko sportowe Ciutat Esportiva Joan Gamper, szkółkę La Masía i halę Palau Blaugrana, w której rozgrywają swoje mecze zawodnicy innych sekcji.
Drużyna z Camp Nou na arenie międzynarodowej startuje nieprzerwanie od 50 lat, czyli od początku powstania europejskich pucharów. FC Barcelona od momentu założenia Primera División, czyli od 1929 r. nieprzerwanie gra w najwyższej klasie rozgrywkowej Hiszpanii.
Więcej
Subskrybuj:
Komentarze (Atom)